Vanaf januari 2006 wordt dagelijks gebouwd aan de nieuwe palingaak. De hoofdafmetingen van het schip zijn:

Lengte o.a.	25.50 m						Holte	2.30 m
Lengte romp	18.35 m						Diepgang	1.40 m
Lengte waterlijn	17.60 m						Zeiloppervlak	150 m2
Breedte romp	5.10 m						Waterverplaatsing	75 ton
Breedte mal	4.65 m

De palingaak wordt uit eikenhout gemaakt, dat voornamelijk uit Denemarken en Frankrijk afkomstig is.

De mast (ongeveer 20 meter met onderaan een doorsnede van 45 cm), giek, kluiverboom en gaffel worden van larikshout gemaakt dat uit Nederland komt. Het 10 cm dikke dek is ook van lariks.
De betimmering binnen (passagiersaccommodatie en bemanningsverblijf) wordt eveneens in lariks uitgevoerd.     De kielbalk wordt in vorm gezaagd evenals de voor- en achtersteven. Het gebruikte eikenhout komt van een boom van ca 450 jaar oud. Vervolgens zijn de teenstukken en de beunschotten aan de beurt.
Eind februari begint men met het branden van de eerste gang van het vlak.



Ter conservering is gebruik gemaakt van traditionele bruine Stockholmer teer en bitumenpasta. Voor een goede afdichting van de beunschotten is mos gebruikt, naar beproefd oud gebruik.

Het maken en monteren van de deek (deksel van de beun) en het maken van de knieën en oplangers in de zijden van het schip ging heel voorspoedig. Verheugd kunnen wij vermelden dat er al heel wat stagiairs een tijdelijke werkervaringsplek hebben gevonden. Het predikaat Erkend Leerbedrijf is verworven, waardoor het voor stagiairs aantrekkelijk is een of meerdere stages te lopen bij de bouw van de palingaak. Meer informatie is te lezen op Stageplaatsen. In oktober 2006 zijn bijna alle knieën gemaakt en gemonteerd. Vervolgens zijn de slapers aan de beurt. Vier slapers, aan beide kanten voor en achter, zijn houten delen die samen met de kropstukken het verband in de kop en de kont maken. In het nieuwe jaar komen de kropstukken aan de beurt. Die lopen horizontaal in de ronding van het schip en vormen de verbindingsconstructie tussen bakboord en stuurboord. Vervolgens kan het berghout aan de buitenzijde worden gemaakt. Aan de binnenzijde ter hoogte van de berghouten zitten de balkwegers met daarop de dekconstructie. In juli is begonnen de dekknieën te maken en te plaatsen. Deze ondersteunen en verstevigen de verbinding van het dek in het schip.


Na de zomervakantie kan men verder met het de voorbereiding van het dek.
Aan de buitenste dekdelen, het lijfhout, komt een zogenaamde droge naad, dat wil zeggen dat de aansluiting met het andere houten deel niet in de hoek zit maar een beetje opzij. Dit om inwateren te voorkomen. Het boeisel achter is opgebouwd uit delen, voor de zijkanten zijn zo groot mogelijke stukken hout gebruikt. Bij de naden is het belangrijk de constructie zo te maken dat inwateren niet mogelijk is, met mooie lange naden voor de stevigheid.

Ook de luikopbouwen zijn zo gemaakt dat er geen water naar binnen kan.

De kuip voor de stuurman, de zogenaamde bollestal, waarin hij beschutting kan vinden en waar hij het roer gemakkelijk kan bedienen, is klaar.


Met strenge hand wordt de bouw begeleid, het is tenslotte een investering van €1,4 miljoen!
Voor de boorden aan de zijden zijn weer mooie iets kromme bomen gevonden. Het tempo zit er goed in met de medewerking van de stagiairs. Onder andere wordt de braadspil gemaakt, waarmee straks het anker kan worden bediend.

En dan begint men met het uitzetten van de huidplanken op de romp van het schip. In de stoomkist wordt door aanvoer van stoom een temperatuur bereikt van ca 90ºC. Het gedeelte van de plank dat moet worden gebogen gaat ongeveer anderhalf uur in de stoom. En dan komt het erop aan. De plank gaat zo snel mogelijk naar zijn plek. Het begin wordt vastgezet en de bocht wordt erin getrokken. Langzaam laat de 6 cm dikke plank zich buigen. Daarna duurt het een paar dagen totdat het hout helemaal is afgekoeld en uitgehard. Vervolgens vindt definitieve montage plaats.


Begin mei is het dek aan de beurt. Het larikshout heeft de juiste vochtigheidsgraad en kan worden verwerkt.
Medio mei ligt het dek erin.


Half juni zitten alle huidplanken gemonteerd aan stuurboordzijde. Nu is bakboord aan de beurt, waar minder ruimte is om te manoeuvreren. De eerste plank laat zich ook nog eens niet gemakkelijk buigen...


1 juli staat borg voor een enorme operatie, het schroefasgat. Bein Brandsma komt met zijn boorinstallatie het gat boren. Alles bij elkaar neemt het anderhalve dag, maar dan zit er een gat van 1.70 m lang in de achtersteven tot binnenin het schip.


Op 11 juli is onder grote belangstelling de zesendertigste tevens laatste huidplank gemonteerd.


Na de vakantie barst het werk weer los. Vijf stagiairs zijn aan het werk. Veel aandacht krijgt nu de intimmering. Er is hard nagedacht over de indeling. Die moet eenvoudig zijn zoals vroeger maar wel voldoen aan de eisen van het gebruik, dat heel anders is.
_________________________________________________________
Niets van deze website mag worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt op enige wijze zonder de uitdrukkelijke toestemming van de auteur.